Serious Magazine #14

Prezentacja Fairy Castle, Piano
Jest dzień 28.10.2003. Po dłuuuugiej przerwie otrzymałem list (dyskietkowy) od Henryka. Nie pisał długo, ale warto było czekać. Co w przesyłce:

list, wiadomo
gra, :)
programik użytkowy

Łaaał!!!

W znanym sobie stylu, Henryk napisał grę FAIRY CASTLE. Pomysł nie jest nowy bo gier podobnego formatu na Atari jest wiele, niemniej wciąga. Jak wszystko co nowe. A gra datowana jest wysoko, bo na rok 2003. Jak widać ludziki nie śpią. Dlaczego mi się podoba? Bo da się w nią pograć. Nie jest limitowana ilością trzech żyć. Bum, trach i nie wiadomo skąd i jak GAME OVER. Tu też skończyć można marnie, Henryk jednak pomyślał o mniej wprawnych (takich jak ja) i dał nieco więcej czasu na przejście labiryntu. Julka porusza się sprawnie po schodach i podestach, a najzabawniejsze jest jej tupanie nóżką. Myślisz zbyt długo? Tupiąca nóżka nie pozwoli Ci na to. Zdaje się wołać - do przodu. Płynna animacja dodaje specyficznego uroku całości. Jakby nie było, zamczysko posiada sporo komnat. Pamięć fotograficzna niezbędna by się połapać w labiryncie przejść. Henryk wiedział co robi. Doceniam jego podpowiedzi które w osobnej ramce ukazuja się i prowadzą tam gdzie trzeba. Pomaga. Dzięki temu w zasadzie można obejść się bez mapy komnat, a wie się gdzie Julka doszła. To zaleta. Naprawdę! Za pierwszym razem nazbierałem ponad 2/3 wszystkich brylatów.

Kolejna "komnatówka" spodoba się pewnie tym i tamtym. Mnie się podoba. A Tobie? Proponuję zagrać.

Piano

Drugi programik to PIANO. Sama nazwa wskazuje że chodzi o namiastkę fortepianu. Podobnych tworów na Atari pojawiło się sporo. Pisanych w Basicu, maszynówce, Action! i czym tam jeszcze. Przeważnie robiło plim, plum i koniec. W PIANO które spłodził Henryk jest inaczej. Też robi plim, plum ale nie tylko. Są instrumenty do wyboru. Jest zmiana tempa. Klawiaturą Ataryny można "jechać" po oktawach, no i jest rytm, nie tylko na 4/4 ale i walc!!! To poważna zaleta tego programiku. Piszę programiku, bo proszę zauważyć, że jego kod jest bardzo zwięzły. Zaledwie 21 sektorów DD. Dodatkową zaletą są przykładowe melodyjki wpakowane w PIANO! Biorąc za i przeciw, PIANO znalazło się w SERIOUS'ie bo jest tego godne. Nie sposób zauważyć, że obsługa tegoż cechuje swoista lekkość. Widać że Henryk przemyślał co i jak zrobić by było łatwo i idiotoodpornie. Brawo!

Obsługi nauczyłem się w mig! Już po pierwszym czytaniu (proszę nie mylić, nie jesteśmy w Sejmie). Czego mi brakuje. Jakiegoś bufora w który składować można swoją "twórczość". No i ostatecznie zapisać na dysk. Więc pozwolę sobie zachęcić Henryka do dalszej pracy nad kolejną wersją PIANO. Warto, bo początek super/extra!

A wszystkich innych zapraszam do lektury artykułu Fairy Castle czyli Zaklęty Zamek oraz Piano v1.0, tam jest co trzeba by samemu ocenić i poczuć moc 6502 pod klawiaturą i w joysticku!

A perkusja?

No cóż, technika poszła o wiele do przodu. Wystarczy mieć choć odrobinę słuch przemysłowy, i nie przeszkadza. Większość taki ma, więc.... da się żyć. Pierwsze wrażenia opisał...

Zenon/DIAL

Fairy Castle

Piano v1.0