Serious Magazine #14

Nakładka

      Opis można rozpocząć tak... W pamięci komputera należy określić obszar RAM który odporny będzie na różne RESET'y, BREAK'i i... formatowa nia, etc... To oczywiście żart, bo każdy dobry programista, (ten nienajlepszy) też wie jak to się robi. Więc wmawianie czegokolwiek i namawianie do czegokolwiek, kogokolwiek nie miałoby sensu. Zresztą nie chodz mi o nakładkę lecz o nakładkę.

Od początku, nieco wolniej. Kto mnie zna wie, że na każdym kroku pytam czy ma taką złączkę lub czy ma pozłacane końcówki dwustronnej płytki drukowanej. Potrzebne mi to do robienia złączy które "zazębiają" się ze stykami,które znajdują się w takim gniazdu które nazywa się cartridg'e lub po naszemu kartridż. W dobie miniaturyzacji coraz trudniej o takowe, tym bardziej pozłacane. A te są NIEZAWODNE!!! Więc z braku dostawcy wymyśliłem coś zastępczego. To wspomniana na wstępie nakładka. Szczególnie dobrze nadaje się do komputerów które mają gniazdko carta z góry, czyli 800XL.

      A robi się to tak...

Potrzebne jest jedno prawdziwe złącze z pozłacanymi końcówkami. Jego długość zależeć będzie od tego jak wysoko ma wystawać ponad komputer. W mojej maszynce zdemontowałem klapkę, która normalnie przysłania to gniazdo i na powstały otwór nałożyłem plastykową płytkę grubości 5mm. Jej szerokość to 4cm a długość 10cm. W sklepie :) kupiłem goldpiny, żeńskie i męskie w podwójnym szeregu. Z listwy goldpinów która normalnie jest długa na 40 bolców, odciąłem kawałek długości 19 bolców, czyli razem 38 bolców. Jak wiadomo, gniazdo wymaga tylko 2x15 styków, ale ja celowo dałem więcej, bo przy okazji nieco rozszerzyłem możliwosci mojego SUPER GNIAZDA.

      I dalej...

W plastykowej płytce należy wyciąć prostokątny otwór, w który wejdzie wspomniana wyżej listwa goldpinów. Powinny być typu żenskiego, a więc z otworkami. Należy dążyć do tego, by prostokątny otwór był ciasnawy, nie trzeba będzie kleić płytki plastykowej i listwy goldpinów, a stanowić będą nierozłączną całość. Do wystających od spodu końcówek listwy goldpinów przylutować należy odciętą i przyciętą wcześniej łączówkę z pozłacanymi stykami które wejdą we właściwe gniazdo kartridża. Na koniec, albo wcześniej, w plastykowej płytce należy wywiercić cztery, (może być więcej lub mniej) otwory, a w obudowie kompa otwory wywiercić i pogwintować (np. M3). Po skręceniu prezentuje się elegancko i... jest się czym pochwalić.

Co dalej? Teraz robiąc jakiś kartridż wystarczy zamiast normalnych styków 2x15 nalutować listwę goldpinów, dwurzędową, męską. O takie łatwo, koszt jednej to około 2PLN i problem rozwiązany. Oczywiście powstaje problem, co zrobić z tymi cartami, które mają normalne łączówki? No cóż! Nie każdy pomysł jest doskonały. :)

I na koniec wyjaśnienie, po co zastosowałem listwę 2x19 pinów, zamiast normalnej 2x15. Lubię eksperymentować i na wolne styki można wyprowadzić dodatkowe syganły. Jakie? Na przykład Reset:

Rozszerzyć szynę adresową o kolejne linie A13, A14, A15.
Dekoder 74138 który jest na płycie Ataryny pozwala zaadresować przestrzeń $D600, ale tylko "od środka". Teraz jest to możliwe od zewnątrz.
To samo z $D700 i $D100. Nieco więcej na ten temat poczytać można w innym artykule.

Kto chce może coś jeszcze wyprowadzić. Co powiecie na zrobienie modułu D-ROM'a jako kartidż? Po małej przeróbce wyprowadziłem sygnał CS dla Basica i OSa Po co? Żeby nie grzebać w środku, a podłączyć QMEGA z "zewnątrz".

Zenon/DIAL